Z perspektywy kury domowej- dylematy matki, żony, kochanki, a przede wszystkim kobiety...

OKRAWKOWA PASTA DO CHLEBA

2011-04-23T14:11:00.000-07:00

POTRZEBUJESZ:

PRODUKTY:

· 3 CZUBATE ŁYŻKI MAJONEZU

· PĘCZEK SZCZYPIORKU

· 30 DAG OKRAWKÓW WĘDLIN [ nie mogą być w galarecie]

· 2 CZUBATE ŁYŻKI MUSZTARDY [ ja użyłam francuskiej]

· 20 CZARNYCH OLIWEK BEZ PESTEK

SPRZĘT KUCHENNY:

· DESKA DO KROJENIA

· NÓŻ

· MISKA

· ŁYŻKA

· BLENDER

CZAS:

· PRZYGOTOWANIE: OK. 10 min.

RODZAJ POTRAWY: pasta do chleba

KUCHNIA: moje szaleństwa/eksperymenty kulinarne

ETAPY PRZYGOTOWANIA:

ZMIKSUJ OKRAWKI, MAJONEZ I MUSZTARDĘ.

DODAJ POKROJONY SZCZYPIOREK I OLIWKI.

WYMIESZAJ

SZYNKOWA PASTA DO CHLEBA

2011-04-20T14:00:00.000-07:00

POTRZEBUJESZ:

PRODUKTY:

· 3 CZUBATE ŁYŻKI MAJONEZU

· PĘCZEK SZCZYPIORKU

· 20 G SZYNKI WĘDZONEJ [ może być już zeschnięta]

SPRZĘT KUCHENNY

· DESKA DO KROJENIA

· NÓŻ

· MISKA

· ŁYŻKA

BLENDER

CZAS:

· PRZYGOTOWANIE: OK. 10 min.

RODZAJ POTRAWY: pasta do chleba

KUCHNIA: moje szaleństwa/eksperymenty kulinarne

ETAPY PRZYGOTOWANIA:

ZMIKSUJ SZYNKĘ RAZEM Z MAJONEZEM NA GŁADKA MASĘ.

POKRÓJ SZCZYPIOREK I DODAJ DO MASY.

WYMIESZAJ.

MOŻESZ DOPRAWIĆ SOLĄ I PIEPRZEM.

ZMĘCZONA SMOLEŃSKIEM

2011-04-19T01:16:00.000-07:00

Zastrzelony w 1963 r. Kennedy przez Amerykanów był kochany i podziwiany. Jego działania jako prezydenta nie sposób pominąć milczeniem. Dzięki umiejętnościom politycznym zażegnał kryzys kubański, a tym samym zapobiegł III wojnie światowej, walnie przyczynił się do podboju kosmosu przez człowieka, aktywnie wspierając prace nad budową statku kosmicznego...jego wybór na prezydenta nie podzielił tak społeczeństwa, jak miało to miejsce w Polsce.
Zginął od kuli zamachowca, a naród amerykański pogrążył się w żałobie... na jeden dzień[!] Wdowa nie dostała odszkodowania, choć można by się pokusić, że skoro zginął od kuli zamachowca to zwyczajnie nie spisały się służby odpowiedzialne za jego życie.
Został pochowany na cmentarzu w Arlington.
Nie stawiano mu pomników przed białym domem, nie kreowano na męczennika sprawy narodowej, nie poczuwano się do wypłacania ekstra odszkodowań tylko dlatego, że umarł jako prezydent.
9 maja 1987 roku miała miejsce NAJWIĘKSZA w dziejach lotnictwa polskiego katastrofa. W lesie Kabackim zginęły 183 osoby.
Żałoba narodowa trwała dwa dni. Władze polskie na ręce rodzin zmarłych przekazały WYRAZY SZCZEREGO I SERDECZNEGO WSPÓŁCZUCIA. I tyle.
Żadnych odszkodowań, żadnych teorii spiskowych. Katastrofę upamiętnia Krzyż i głaz z nazwiskami ofiar. Oba znajdują się w lesie kabackim.
10 kwietnia 2010 roku zginęło 96 osób. Wśród nich para prezydencka, całe wojskowe dowództwo, posłowie... podobno kwiat inteligencji obecnej RP [ zgubiłam się której po wyliczeniach obu braci K.]. Wielka tragedia narodowa, która... trwa do dziś.
Jakoś nikt nie pamięta, gloryfikując i wybielając wszystkich, którzy zginęli [ poza pilotami oczywiście], że większość z nich znalazła się na pokładzie tego samolotu przez zwykłą chciwość [ zawsze to lot za darmo], brak wyobraźni i lekkomyślność prezydenta oraz osób odpowiedzialnych za cały wylot i organizację - pozwalających by na jednym pokładzie znalazły się wszystkie istotne dla państwa polskiego osobistości. Pewnie gdyby mogli to, wynajęli by upychacza , żeby jeszcze więcej się zmieściło. Bo taka to oszczędność.
To co dzieje się obecnie w Polsce wzbudza moją permanentną agresję. Zginął prezydent. Ok. Tyle, że ani nie był wybitnym prezydentem, mającym na swoim koncie wielkie osiągnięcia [ przynajmniej taki był za życia], ani jakość szczególnie nie był darzony sympatią przez tych, których reprezentował [ sondaże póki żył znacznie różnią się od tych jakie są po jego śmierci]. Zginął, jest martwy, my żyjemy dalej. Na całym świecie nie spotka się nic podobnego.
Pogrzeb na Wawelu ze sztucznie rozdmuchaną pompą, bo podobno społeczeństwo polskie tego właśnie chciało [ pewnie stąd te wszystkie protesty, piosenka Wojewódzkiego i Figurskiego, którzy jak nikt inny wyczuleni są na społeczne nastroje], setki tysięcy na odszkodowania, by utulić w żalu rodziny ofiar i dać im możliwość dalszego godnego życia, projekty pomników, muzeów, nazwy skwerów, ulic [ znów miliony społeczeństwa tego właśnie się domagają]... a wszystko to przy rosnącej dziurze budżetowej, galopujących cenach.
Ja nie wiem gdzie są te domagające się miliony obywateli, bo kogo nie spytam jest przeciwny. Może w jakiejś społecznej niszy przyszło mi żyć?
Kiedy słyszę wypowiedzi członków rodziny osób które zginęły otwiera mi się nóż w kieszeni. " czas nie leczy ran", "pomimo upływu czasu ból jest taki sam", "państwo musi zapłacić"... No żesz kurwa mać! Po pierwsze pogodzenie się ze strata kogoś bliskiego wymaga wyciszenia, zajrzenia w głąb siebie, nie zaś pląsania na grobie w ramach sesji fotograficznej, udzielania setki wywiadów i nakręcania się w nienawiści do wszystkich dookoła. Po drugie dlaczego mam płacić za KATASTROFĘ LOTNICZĄ? To nie był zamach, z resztą nawet gdyby był. Skoro taki kochający mąż/ojciec/ syn... to czemu nie był ubezpieczony, czemu nie zatroszczył się za życia o przyszłość tych, których podobno tak kochał. wypadki chodzą po ludziach. To nie pierwsza katastrofa w dziejach lotnictwa. Należało taką ewentualność wziąć pod uwagę.
Na koniec coś z dedykacją dla oszalałego z rozpaczy Jarka K. i jego lansującej się na grobie rodziców bratanicy: las kabacki Nie trzeba setki pomników by pamiętano.

KRASNOLUDZKIE BUŁKI OBRONNE [DWARFISH DROP SCONES]

2011-04-17T12:23:00.000-07:00

"Tradycyjne bułeczki obronne jak całe pieczywo krasnoludzkie charakteryzują się niezwykle długim okresem przydatności do zjedzenia.Podobno, najlepszym sposobem, aby włączyć je do swojego menu jest moczenie przez tydzień w wiadrze z wodą, a następnie... zjedzenie wiadra".

"KSIĄŻKA KUCHARSKA NIANI OGG" T. PRATCHETT

POTRZEBUJESZ:

PRODUKTY:

· 200 G MĄKI RAZOWEJ

· 50 G CUKRU PUDRU

· 1 ŁYŻECZKA SODY

· 50 G MASŁA LUB MARGARYNY

· 100 G POSIEKANYCH ORZECHÓW [ różnych]

· 150 ML MLEKA

SPRZĘT KUCHENNY:

· BLACHA DO PIECZENIA

· DESKA DO KROJENIA

· NÓŻ

· MISKA

· ŁYŻKA

CZAS:

· PRZYGOTOWANIE: OK. 10 min.

· PIECZENIE: OK. 15-20 MIN.

RODZAJ POTRAWY: BUŁKI/CIASTKA

LICZBA PORCJI: 8-9

KUCHNIA: KULINARNO-LITERACKIE PODRÓŻE

ETAPY PRZYGOTOWANIA:

WYMIESZAJ WSZYSTKIE SUCHE SKŁADNIKI.

DODAJ MASŁO I UTRZYJ.

UCIERAJ, STOPNIOWO DODAJĄC MLEKO.

DODAJ ORZECHY I STARANNIE ZAGNIEĆ CIASTO.

PODZIEL CIASTO NA 8-9 CZĘŚCI. Z KAŻDEJ UFORMUJ BUŁECZKĘ. UKŁADAJ BUŁKI NA LEKKO NATŁUSZCZONEJ BLASZE. PIECZ W NAGRZANYM DO 230 STOPNI PIEKARNIKU OKOŁO 15-20 MIN.

MOJE SPOSTRZEŻENIA I UWAGI:

W oryginale należy dodać barwnik - czarny. Jak zawsze nie miałam. Bułki bardziej przypominają ciastka niż bułki, ale jeśli nie trzyma się ich w jakimś pojemniku, to na drugi dzień rzeczywiście stanowią niezłą broń. Niekoniecznie musimy dodawać mix orzechów, jeden gatunek tez sprawdza się doskonale. Ostatnio dodałam orzechy laskowe w miodzie, bo tylko takie miałam i wyszły rewelacyjne bułki. To doskonały przepis kiedy mamy ochotę na coś słodkiego, albo zjawią się niespodziewani goście. szybki, prosty, nie wymagający ogromnej ilości składników.

TAKIE BĘDĄ RZECZYPOSPOLITE JAKIE ICH MŁODZIEŻY CHOWANE

2011-04-16T13:58:00.000-07:00

Dziś w ramach poznawania dzielnicy i okolic wybrałam się do "Biedronki". Szwendając się między pólkami byłam świadkiem pewnej sceny. Pierwotnie miałam napisać jedynie o refleksjach, które zainicjowała, doszłam jednak do wniosku, że opiszę sytuację, a o refleksje każdy zadba samemu. Na komentarz nie będę się silić, bo szczerze mówiąc, nie bardzo wiem co napisać. Wszystko wydaje się takie... oczywiste.

Ochroniarz złapał na kradzieży chłopca. Na moje oko jakieś 10-12 lat. Dobrze ubrany, świeżo po fryzjerze. Nie wyglądał na dziecko, które musi ukraść baton za 2 zł, żeby dowiedzieć się jak smakuje. Ochroniarz - pan w średnim wieku, o posturze dwa na dwa był nieugięty. Dziecko zalewało się łzami, zaklinało na wszelkie świętości, obiecywało, że już nigdy, w odpowiedzi jednak usłyszało, że i tak ochroniarz zadzwoni po rodziców, bo chłopak musi zrozumieć co zrobił i ponieść tego konsekwencje. Dziś ukradł baton za dwa złote, jutro ukradnie coś za pięć, później za dwadzieścia i zanim się obejrzy wyląduje w poprawczaku. A tak poniesie karę i wyjdzie mu to na dobre.
Zajęta swoimi sprawami minęłam ochroniarza i chłopca, i wróciłam do poznawania sklepu. Jakieś 20 min. później, już w drodze powrotnej, okazało się, że dwa metry przede mną idzie pechowy złodziej odebrany przez rodziców.
Mama klasyczny plastik fantastik z kiepską podróbką płaszczyka Prady na pleckach i jeszcze gorszą torebki Luisa Vuitton na ramieniu. Tatuś - nafaszerowany sterydami kark, w dresiku Adidasa i złotym łańcuchu na szyi, którym spokojnie można by krowę uwiązać. Pomiędzy nimi winowajca, zajadający ogromnego loda, którego, jak wynikło z rozmowy, dostał na pocieszenie i ukojenie starganych nerwów, wysłuchujący nauk rodziciela. Brzmiały mniej więcej tak:" A jak ci kurwa w sklepie albo szkole będzie ktoś dokuczał albo nazwie złodziejem, to powiedz, to się temu ochroniarzowi pysk w ciemnej ulicy sklepie, to się cwel jebany nauczy porządnych ludzi nie zatrzymywać".
I to by było na tyle. Czas na refleksje Drogi Czytelniku.

KRASNOLUDZKA PIZZA Z ANKH MORPORK "CZTERY GRYZONIE" [ QUATTRO RODENTI]

2011-04-14T11:41:00.000-07:00

"Obecnie w Ankh Morpork zamieszkuje znacznie więcej krasnoludów niż w pod górami Ramptopów.

Każdy smakosz zaś wie, że najlepsze dania powstają w momencie stykania się kilku kultur. Wymiana kulinarnych doświadczeń i lokalnych receptur daje w efekcie nowe, niezapomniane i cenione przez wielu dania, by wspomnieć tylko Chipsy Curry czy Czarny Strudel Pudingowy.

Niestety, takie modyfikacje nie dotyczą kuchni krasnoludzkiej, która nawet w takim mieście jak Ankh Morpork oparła się wpływom innych kultur.

Niektóre restauracje mają w swoim menu "krasnoludzkie" dania dostosowane do podniebień innych ras, ale nie są one odwiedzane przez prawdziwe krasnoludy. No cóż, tapety w skały i udawane odgłosy uderzeń młota z kuchni to coś, czego nie zaakceptuje ktoś, kto pochodzi z głębi ramptopowych gór.

Ta "ludzka" wersja pizzy jest jedną z najbardziej udanych kulinarnych adaptacji.

"KSIĄŻKA KUCHARSKA NIANI OGG" T. PRATCHETT

POTRZEBUJESZ:

PRODUKTY:

· SPÓD DO PIZZY

· POMIDOROWY SOS DO PIZZY

· STARTY SER [ DOBRA JEST MOZZARELLA] LUB INNY, KTÓRY ŁATWO SIĘ TOPI

· 4 PULCHNIUTKIE SZCZURY LUB 2 ŚREDNIE PODŁUŻNE POMIDORY

· 2 DUŻE KAPELUSZE PIECZAREK

· 4 CIENKIE PLASTERKI ROSTBEFU

· 12 ZIAREN CZARNEGO PIEPRZU

· 4 GRUBE NITKI MAKARONU SPAGHETTI [ugotowane]

· 8 KAWAŁKÓW SUSZONYCH GRZYBÓW PRZYPOMINAJĄCYCH SZCZURZE USZY

· OLIWA Z OLIWEK

· SUSZONY KOPER

SPRZĘT KUCHENNY:

· OSTRY NÓŻ

· BLACHA DO PIECZENIA

· TARKA

· DESKA DO KROJENIA

CZAS:

· PRZYGOTOWANIE: OK. 45 min.

· PIECZENIE: OK. 12-15 MIN.

RODZAJ POTRAWY: PIZZA

LICZBA PORCJI: 4

KUCHNIA: KULINARNO-LITERACKIE PODRÓŻE

ETAPY PRZYGOTOWANIA:

UŁÓŻ CIASTO NA BLASZE. POSMARUJ SOSEM I POSYP SEREM.
POMIDORY PRZEKRÓJ WZDŁUŻ, USUŃ GNIAZDA NASIENNE I UŁÓŻ NA CIEŚCIE - TO BĘDĄ TWOJE SZCZURZE CIAŁA.
KAPELUSZE PRZEKRÓJ NA PÓŁ, A NASTĘPNIE ZA POMOCĄ NOŻA NADAJ IM KSZTAŁT SZCZURZYCH PYSKÓW. UŁÓŻ PRZY POMIDORACH.

PRZYKRYJ PIECZARKI I POMIDORY PLASTRAMI ROSTBEFU I DOKOŃCZ FORMOWANIE CIAŁ.
OGONY ZRÓB Z MAKARONU.
KAŻDEGO SZCZURA POSMARUJ DOKŁADNIE OLIWĄ.

SZCZURY POSYP SUSZONYM KOPREM, TAK BY WYGLĄDAŁ JAK ICH FUTERKO.

Z PIEPRZU ZRÓB OCZY I NOSY, A Z SUSZONYCH GRZYBÓW USZY.
MOŻESZ DODAC JESZCZE DOWOLNE SKŁADNIKI, JAKIE LUBISZ NA PIZZY.
CAŁOŚĆ PIECZ W NAGRZANYM PIEKARNIKU, W TEMP. 230 STOPNI PRZEZ 12-15 MIN.

MOJE PRZEMYŚLENIA /UWAGI:
Przez to formowanie szczurów pizza jest bardzo praco i czasochłonna [ robi się jeszcze raz tyle co normalną]. Pomidory jakie powinniśmy do niej użyć to rzymskie - mają wydłużony kształt i bardziej będą przypominały szczurze ciało. Zanim ułożymy je na pizzy należy usunąć gniazda nasienne [ inaczej pod nimi ciasto będzie mokre i nie do końca upieczone]. Kupując pieczarki starajmy się znaleźć małe o nieregularnych kształtach kapelusza - łatwiej uformować głowę. Ja na pizzy umieściłam 6 szczurów i do ich "pokrycia" wystarczyły dwa kotlety z rostbefu [ w bardziej oszczędnej wersji spokojnie można użyć szynki, trzeba jedynie zrezygnować z futra na szczurach]. Należy tylko pamiętać, że muszą to być bardzo cienkie plastry - 2-3 milimetry, inaczej się nie dopieką i ciężko będzie je formować. Zamiast kopru można użyć oregano, bazylii lub majeranku. Ja zrobiłam każdego szczura z inną sierścią. Jeśli chodzi o ogony, to dwie nitki w zupełności wystarczą na 4 szczury - w końcu żaden szczur nie ma ogona dwa razy dłuższego niż całe ciało. jako dodatkowe składniki uzupełniające pizzę wykorzystałam cebulę - pokrojoną w piórka i kukurydzę [ ilość wedle uznania]. Moim zdaniem więcej niż dwa dodatki "przeciążą" i tak bardzo sycącą i bogatą już pizzę.

ZUPA Z BANANOWĄ NIESPODZIANKĄ[ BANANANA SOUP SURPRISE]

2011-04-11T11:22:00.000-07:00

"— Chce pani powiedzieć, że to tutaj wymyśliło zupę z Bananową Niespodzianką?

— Próbował pan? — zainteresowała się niania.

— Pan Cropper próbował. Nasz drukarz.

— I miał niespodziankę?

— Nie tak wielką jak pani Cropper.

— To może zaskoczyć, faktycznie. Chyba trochę przesadziłam z gałką muszkatołową.

Kozaberger miał coraz mniej wątpliwości. Wystarczyło bowiem raz popatrzeć na uśmiechniętą nianię Ogg, by uwierzyć, że jest w stanie napisać dzieło w rodzaju „Pikuantnych rozkoszy”.

— Naprawdę pani to napisała? — zapytał.

— Z pamięci — odparła dumnie niania."

"MASKARADA" T. PRATCHETT

POTRZEBUJESZ:

PRODUKTY:

· 4 DŁUGIE BANANY

· 470 ML BULIONU WARZYWNEGO

· 155 ML SHERRY

· 1 CZUBATA ŁYŻECZKA GAŁKI MUSZKATOŁOWEJ

· 1 CZUBATA ŁYŻECZKA BRĄZOWEGO CUKRU

· 2 CZUBATE ŁYŻECZKI POSIEKANEJ TRYBULI

· 1 ŁYŻECZKA SOKU Z CYTRYNY

· SZCZYPTA SOLI I PIEPRZU

SPRZĘT KUCHENNY:

· OSTRY NÓŻ

· GARNEK

· BLENDER

· MISECZKA

CZAS:

· PRZYGOTOWANIE: OK. 10 min.

· GOTOWANIE: OK. 10 MIN.

RODZAJ POTRAWY: ZUPA

LICZBA PORCJI: 4

KUCHNIA: KULINARNO-LITERACKIE PODRÓŻE

ETAPY PRZYGOTOWANIA:

2 BANANY I SOK Z CYTRYNY MIKSUJEMY. POZOSTAŁE BANANY PRZEPOŁAWIAMY WZDŁUŻ I ZOSTAWIAMY.

PODGRZEWAMY BULION. DODAJEMY SHERRY I BANANY. GOTUJEMY AZ SKŁADNIKI SIĘ POŁĄCZĄ. DODAJEMY WSZYSTKIE POZOSTAŁE SKŁADNIKI POZA CUKREM I GOTUJEMY KOLEJNE 2-3 MIN. DODAJEMY CUKIER I GOTUJEMY AZ CAŁKOWICIE SIĘ ROZPUŚCI.

NA DNIE KAŻDEGO TALERZA UKŁADAMY POLÓWKĘ BANANA, I ZALEWAMY ZUPĄ. BANAN POWINIE SUGESTYWNIE WYSTAWAĆ.

MOJE SPOSTRZEŻENIA:

Zdecydowanie lepiej się sprawdzi prawdziwy bulion warzywny, a nie taki z kostki, przy czym warto ugotować go z podwójnej ilości warzyw. Jeśli marchewkę i pietruszkę natniemy wzdłuż, a seler pokroimy w plastry uzyskamy wyrazistszy smak.
Tak jak zauważyła Niania gałki jest dużo... nawet ciut za dużo. Myślę, że płaska łyżeczka wystarczy w zupełności.
największy problem to trybulka. I to z dwóch powodów. po pierwsze nie do dostania w sklepie [ albo się ją sobie wyhoduje - nasiona do dostania bez problemu, albo zastąpi pietruszką, ale to już nie to samo]. Drugi problem to to, że Niania nie określa jaka ta trybulka. Ogrodowa czy leśna. Na necie znalazłam jeszcze trybulę hiszpańską. Ogrodowa przypomina pietruszkę, hiszpańska jest bardziej anyżkowata, a leśna smakuje jak zielsko. Każda z nich jest uzasadniona, w końcu Niania to wiedźma, więc zbiera, przynajmniej teoretycznie leśne zioła, ma przy domu ogródek, wiec tam też trybula może się znajdować, no i obyta jest w świecie, więc hiszpańska również chybionym pomysłem nie jest. Zważywszy na charakter zupy najoptymalniejsza jest hiszpańska.
Co do działania zupy... sprawia ze krew zdecydowanie szybciej krąży. Jest doskonała na zimowe, mroźne wieczory we dwoje.

CIASTO KRASNOLUDZKIE [DWARF CAKE]

2011-04-08T07:10:00.000-07:00

"Klasyczne ciasto krasnoludzkie jest bardziej jadalne niż krasnoludzki chleb, ale oczywiście na świecie jest więcej rzeczy bardziej jadalnych niż chleb krasnoludów. Ten przepis pozwala, przy odrobinie artystycznego zacięcia i zdolności, uzyskać efekt ciasta "z granitu" niezwykle ceniony wśród Krasnoludów."

"KSIĄŻKA KUCHARSKA NIANI OGG" T. PRATCHETT

POTRZEBUJESZ:

PRODUKTY:

· 250G MAKI RAZOWEJ

· ½ ŁYŻECZKI SODY

· 50 G WIÓRKÓW KOKOSOWYCH

· 50 G MAKU

· 50 G CUKRU

· 160 ML WODY

SPRZĘT KUCHENNY:

MISKA
ŁYŻKA
FORMA DO PIECZENIA O ŚREDNICY 23 CM

CZAS:

· PRZYGOTOWANIE: OK. 5 min.

· PIECZENIE: OK. 25-30 MIN.

LICZBA PORCJI: 12

RODZAJ POTRAWY: CIASTO

KUCHNIA: KULINARNO-LITERACKIE PODRÓŻE

ETAPY PRZYGOTOWANIA:

WYMIESZAJ WSZYSTKIE SUCHE SKŁADNIKI.

STOPNIOWO DOLEWAJ WODĘ I MIESZAJ, BY WSZYSTKIE SKŁADNIKI POŁĄCZYŁY SIĘ W JEDNĄ MASĘ.

WYŁÓŻ CIASTO DO NASMAROWANEJ TORTOWNICY, PIECZ W TEMP. 210 STOPNI 25-30 MIN.

MOJE PRZEMYŚLENIA I WSKAZÓWKI:

Oczywiście wcześniej czy później musiało nastąpić "coś", co zdecydowanie utrudniłoby poznawanie Świata Dysku od kuchni. Że pozwolę sobie na takie określenie. W przypadku ciasta krasnoludów problemem stał się dwuwinian, którego w polskich sklepach nie uświadczysz [ a przynajmniej mnie się nie udało]. Na szczęście Eman okazał się całkiem przydatnym mężem i znalazł na jednej z anglojęzycznych stron jak ten cholerny dwuwinian uzyskać domowym sposobem. Dalsze eksperymenty pokazały, że bez dwuwinianu nie tylko ciasto się udaje, ale i smakuje o niebo lepiej - nie czuć takiej proszkowatości. Oczywiście jeśli ktoś bardzo chce się trzymać ściśle przepisu do powinien dodać 1/2 łyżeczki dwuwinianu. Oto przepis:

1 filiżanka mąki pszennej
1 1/4 łyżeczki proszku do pieczenia
szczypta soli

Całość starannie wymieszać.

Wracając jednak do ciasta krasnoludów. Kiedy je robiłam miałam wrażenie, że cofnęłam się do wieku czterech lat i zabawy w piaskownicy. Dodaj jasnego piasku... potem jeszcze trochę mokrego... potem trochę pyłu z czerwonej cegłówki... a potem wody, żeby powstało błocko. Tak właśnie się robi ciasto krasnoludów. Smakuje jak... ciasto krasnoludów [ nic innego nie przychodzi mi do głowy].
W oryginale jest by dodać różowy barwnik.
Ja nie dodałam barwnika - bo nie miałam, a nie chciało mi się bawić w wyciskanie soku z buraka. Myślę jednak, że akurat brak barwnika nie wpływa na efekty smakowe. Co najwyżej wizualne - zamiast różowego granitu mamy ciasteczka brązowo-szare. Efekt i smak granitu pozostaje.
I jeszcze jedno. Ciasto powinno być trzymane w szczelnym zamknięciu, inaczej już na drugi dzień jest jak granit.

INFO

2011-04-08T01:38:00.000-07:00

Zablokowałam bloga, żeby w spokoju go uporządkować. Pomyślałam sobie, że na spokojnie, w wolnej chwili, zrobię tu porządek, a potem odblokuję. Nie przewidziałam jedynie, że rozpętam piekło mailowo-Facebook'owo-GG. No i dupa. Pewnie przez następne kilka miesięcy będzie ten blog taki remontowy, ale to chyba jedyne wyjście jeśli chcę mieć spokój. I tylko nie czepiać się, że nic się na nim nie pojawia przez dłuższy czas. Sami chcieliście żeby był "czynny", a ja z czasem na pisanie ostatnio kiepsko.

KURCZAK NA PIWIE WG MOICH RODZICÓW

2011-04-06T02:20:00.000-07:00

POTRZEBUJESZ:

PRODUKTY:

· KURCZAK [ OK. 1,5 KG]

· 3-4 ŁYŻKI OLIWY

· 1 CZUBATA ŁYŻKA SŁODKIEJ PAPRYKI W PROSZKU

· BUTELKA CIEMNEGO PIWA

· OK. 1 ŁYŻECZKI SOLI

SPRZĘT KUCHENNY:

· MISKA

· BLACHA DO PIECZENIA

CZAS:

· PRZYGOTOWANIE: OK. 10 min.

· PIECZENIE: OK. 1,5 h

RODZAJ POTRAWY: drób pieczony

LICZBA PORCJI: 6

KUCHNIA: przepisy, które dostałam

ETAPY PRZYGOTOWANIA:

KURCZAKA [JEŚLI ISTNIEJE TAKA POTRZEBA] OCZYŚĆ, NATRZYJ OD ŚRODKA SOLĄ. WIERZCH POSMARUJ OLIWĄ I NATRZYJ PAPRYKĄ.

BUTELKĘ Z PIWEM OTWÓRZ I NADZIEJ NA NIĄ KURCZAKA.

BUTELKA POWINNA WYSTAWAĆ PRZEZ SZYJE, INACZEJ STANIE SIĘ NASZ KURCZAK MIĘSNĄ BOMBĄ Z OPÓŹNIONYM ZAPŁONEM.

KURCZAKA USTAW NA BLASZCE, NA NAJNIŻSZEJ PUŁCE PIEKARNIKA. POWINIEN STAĆ DOKŁADNIE NA ŚRODKU.
PIECZ W TEMP. 180 STOPNI PRZEZ 1 h, A NASTĘPNIE ZMNIEJSZ TEMP. DO 150 STOPNI I PIECZ JESZCZE OK 30 MIN.

POLITYCZNA POPRAWNOŚĆ CZTERDZIESTKOWCÓW

2011-04-04T07:02:00.000-07:00

Każda gra, jeśli zakłada przynajmniej dwóch graczy rodzi rywalizację. Kiedy dodatkowo zdobywa się punkty, przekładające się później na miejsce w rankingu, rywalizacja jest pewna jak w banku. Pytanie tylko, czy ludzie, którzy w grze udział biorą pragną wygrać w uczciwej rywalizacji czy też nie. Nie oszukujmy się. Wśród graczy zawsze znajdzie się ktoś, kto gra tylko i wyłącznie dla przyjemności, ktoś kto gra, bo lubi wygrywać, ale przestrzega przy tym podstawowych zasad fair play i wreszcie ktoś, kto do wygranej dąży za wszelką cenę, oszukując [ czy też w przypadku zainteresowanego, wykorzystując możliwości jakie dają ogólnie przyjęte zasady] i tym samym budząc niesmak wśród pozostałych uczestników.
Czterdziestka nie jest inna [ choć w opowieściach Emana miała być, ale o tym za chwilkę].
Dzisiejszy wpis zupełnie odbiega od tych, jakie do tej pory pojawiły się na blogu. Pewnie też poza dwoma czy trzema osobami pozostanie nieprzeczytany, jednakże w tym jednym przypadku nie jest to dla mnie istotne. Wpis ma charakter terapeutyczny - muszę w jakiś sposób odreagować na to, o czym czytam na forach, bo inaczej eksploduję, głowa mi wybuchnie i takie tam. Niby mogłabym zabrać głos tam właśnie - na jednym z czterdziestkowych for, ale... po pierwsze jestem kurą domową, która już od bardzo, bardzo dawna na turnieju nie była, po drugie obecnie nie gram, nawet w domu, po trzecie mogły by mnie ponieść nerwy i napisałabym bardzo nieparlamentarnie, a w dodatku personalnie, co albo zabiłoby Emana, gdyby jakimś cudem udało mi się wpis przemycić bez jego cenzury, albo Eman dorwałby wpis zanim doszłoby do publikacji i po cenzurze nie było by już co publikować. No chyba żebym założyła konto na glorii victis, ale z racji tematu i osób o jakich zamierzam pisać i tam mogłabym dostać bana.
A tak, pomiędzy jednym a drugim przepisem, ja sobie ponarzekam i napisze kilka słów prawdy, których aktywni czterdziestkowcy nie napiszą, bo: nie chcą robić "kwasu", to nic nie da, mają fistaszki zamiast jaj. Wszyscy będą dalej szczęśliwi. Ja, bo nie eksploduję, czterdziestkowcy, bo dalej będą mogli narzekać na domowych spotkaniach na pewne rzeczy i spijać miodek z dzióbków jak się spotkają na turnieju. W dodatku Eman nawet gdyby chciał, to wpisu ocenzurować nie ma jak, bo to mój blog, a nie forum, na którym moderuje.
Czterdziestkę poznałam przez opowieści Emana. Słuchałam nie tylko, o zasadach gry, historiach bohaterów, ale i o turniejach, graczach, i tym, że w przeciwieństwie do np. battla tu ludzie grają uczciwie. Czterdziestka to przede wszystkim zabawa, a dopiero później rywalizacja. A i ta, według zasad fair play. Nikt nie oszukuje, ludzie w stosunku do siebie są nie tylko grzeczni, ale i uczciwi. Takie bla, bla, bla, które łykałam jak młody rekin, dziwiąc się przy tym, jakim cudem w morzu testosteronu jest to możliwe. No i okazało się że nie jest. Że wizja czterdziestki jaką odmalował przede mną Eman jest mocno wyidealizowana.
Na początku przekonałam się, że z tą grą dla zabawy i fair play'em to nie do końca tak jak Eman opowiada. Oczywiście są gracze, którzy tak właśnie grają i się zachowują, ale nie jest to normą. Widziałam na turniejach oddziały ruszające się znacznie więcej niż przewiduje kodeks, mobilne tereny, przestawianie figurek w czasie mierzenia odległości, strzelanie do antenek i widzenie oddziałów których zobaczyć się nie da.
Obecnie, z racji Czupura na turniejach nie bywam. Czytam za to fora. Do śniadanka - jak znalazł. Zaczynałam od forum legionu, potem dorzuciłam gildię, zaglądałam na ligę, a później na listę wciągnęłam i glorię victis. Nie ma to jak kawa i niezły flame. Ostatnimi czasy czytam i... krew mnie zalewa. Obserwuję poczynania Warszawki i zastanawiam się kiedy pozostałe duże ośrodki zareagują tak, jak powinny. Przestaną grozić paluszkiem mówiąc "nu nu nu" i zdecydują się na bardziej radykalne kroki, które rzeczywiście odebrane zostaną jako kara.
Wydawać by się mogło, że po ostatnich znamiennych słowach Skarka odnośnie DMP, później regulaminu na tenże turniej i ustalonej wejściówki coś się zmieni. Ale nie. Pogadano, pomarudzono... i na tym się skończyło [ no dobra, wejściówkę zmniejszono, też mi osiągnięcie, na tle całości]. A przecież wystarczyło by zbojkotować turniej, zorganizować alternatywny z banem dla Wawy i być może to dało by do myślenia.
Tak, tak, wiem - to tylko gra w plastikowe panolki i nie ma się co spinać. Tyle tylko, że spina i tak jest, a w dodatku niezdrowa, bo wszyscy duszą w sobie to, co naprawdę myślą. Podobno nikt drastycznie nie reaguje, bo nie chce robić kwasu. Kwas i tak jest. Tyle tylko, że bardziej niezdrowy, bo tłamszony w graczach, bulgoczący na spotkaniach towarzyskich lub lokalnych forach.
Ledwie sprawa z DMP jakoś ucichła, a już mamy nową... ligę dla początkujących. Czytam listę tych początkujących, czytam i oczka przecieram. Skark, Zły [ choć pod nową ksywą- Białek, czyżby wstyd? resztka godności?], Miły, Homeini... sami początkujący. Normalnie dopiero co się uczą kostki w ręku trzymać i calówkę obsługiwać. Zważywszy, że z Emanem jestesmy już jakiś czas z sobą, a w/w grają odkąd bywam na turniejach - dodam jeszcze, że to nie były ich początki, to tak z tymi pierwszymi krokami w WH 40000 to nie bardzo, że pozwolę sobie zauważyć. Co prawda regulamin turnieju mówi, ze jest on dla początkujących i średnio-zaawansowanych, więc może oni średnio-zaawansowani? Tylko którzy to? Zły[ 2 miejsce w lidze na ponad 700 miejsc] - były kapitan na ETC? Skark[ 6 miejsce w lidze] - gracz należący do reprezentacji Polski bodajże na wszystkich ETC? Miły - zajmujący obecnie 9 miejsce w lidze czy Homeini [ 34 miejsce w lidze], który grać uczył się jeszcze na studiach? No bo jeśli oni są średnio-zaawansowani, ewentualnie początkujący, to ja z jednym lokalnym turniejem na koncie i kilkunastoma bitwami w domowych pieleszach [ niekoniecznie z Emanem] jestem pewnie wymiataczem.
Fuck, nie sądziłam, że jestem tak dobra. Chyba muszę wnieść postulat by Eman i Vladd zwracali się do mnie sensei. Tylko, że jak ja jestem sensei to jak określić Czupura [ ma na swoim koncie obgryzienie kilku pudełek z marinsami oraz paru instrukcji ] ? Myślę, że poniżej "następcy imperatora, światła czterdziestki" zejść nie można.
No dobra, żarty żartami, ale tak na poważnie. Wierzę, że wyżej wspomniani koledzy zwyczajnie nie doczytali zasad regulaminu i stąd ich nazwiska na tej liście. Wierzę, że kolega Skark nie upadł tak nisko, by ogrywać dzieci dopiero się uczące, byle tylko zakwalifikować się do pierwszej piątki. Szczerze wierzę, że wszyscy ci panowie zwyczajnie przeanalizowali swoją dotychczasową grę i ligowy dorobek, i zwyczajnie doszli do wniosku, że by dobrze grać muszą wrócić do korzeni, do podstaw... krok po kroku zdobywać szlify w świecie WH. Jeśli bowiem bym w to nie wierzyła, straciła bym co do niektórych szacunek, nie mówiąc już o tym, że takie postępowanie należałoby wówczas określić mianem... cholera jako polonista mam problemy z określeniem tak niskich pobudek i instynktów... żenującym... nie, to byłoby zbyt łagodne. Wierzę też, że choć nie ma tego napisanego czarno na białym koledzy, którzy mają takie ciśnienie na grę na ETC wzięli pod uwagę, że polska reprezentacja powinna składać się z graczy zaawansowanych, żeby nie rzec wymiataczy, a nie kogoś kto dopiero się uczy, czy jak określa to regulamin ligi dla początkujących "stawia pierwsze kroki", z resztą uczciwie grający gracz początkujący nie ma fizycznej możliwości znaleźć się w pierwszej piątce. Mam też cichą nadzieję, że jeśli po tym wszystkim będą wygłaszać roszczenia pod kątem ich udziału w ETC jako reprezentacji usłyszą, że reprezentacja to nie czterdziestkowy żłobek dla dopiero co się uczących.
Podobno wiara to potęga. Zobaczymy.

LANKRYJSKIE CIASTO MIĘTOWE [ LANCRE MINT CAKE]

2011-04-01T01:43:00.000-07:00

"Klasyczne Lanckryjskie Ciasto Miętowe jest niezwykle przydatne dla turystów, którzy okazjonalnie,spotkawszy podczas górskiej wycieczki trolla, chcieli by zatłuc go na śmierć.

Jeśli przywiąże się je na jednym końcu sznura i rozkręci nad głową zacznie wydawać charakterystyczne buczenie, które być może przywoła ratowników. No i oczywiście... więcej trolli.

Ta wersja jest dla początkujących wędrowców, lubiących swoje zęby"

KSIĄŻKA KUCHARSKA NIANI OGG

POTRZEBUJESZ:

PRODUKTY:

· 250 DAG MĄKI RAZOWEJ [ ewentualnie pszennej, choć to wtedy nie to samo]

· ½ ŁYŻECZKI PROSZKU DO PIECZENIA

· 50 G MAKU

· 50 G POSIEKANYCH ORZECHÓW [najlepsza jest mieszanka]

· 50 G CUKRU

· 1 ŁYŻECZKA ESENCJI MIĘTOWEJ [ ja zaparzyłam bardzo mocną miętę]

· 2 ŁYŻECZKI ZIELONEGO BARWNIKA SPOŻYWCZEGO [ ja nie miałam]

SPRZĘT KUCHENNY:

· NÓŻ I DESKA DO KROJENIA

· MISKA

· ŁYŻKA

· SZKLANKA

· TORTOWNICA O ŚREDNICY 23 CM

CZAS:

· PRZYGOTOWANIE: OK. 10-15 min.

· PIECZENIE: 25 MIN.

LICZBA PORCJI: 12

RODZAJ POTRAWY: ciasto

KUCHNIA: kulinarno-literackie podróże

ETAPY PRZYGOTOWANIA:

DROBNO POSIEKAJ ORZECHY.

JA ZAMIAST ESENCJI MIĘTOWEJ DODAŁAM BARDZO MOCNY NAPAR Z MIĘTY [ 50 ML].

WYMIESZAJ WSZYSTKIE SUCHE SKŁADNIKI.

DODAJ MIĘTĘ I WSZYSTKO DOKŁADNIE WYMIESZAJ.

LEKKO NASMARUJ TORTOWNICĘ. WYŁÓŻ CIASTO. PIECZ W TEMP. 210 STOPNI OKOŁO 25 MIN.

MOJE UWAGI:

W przypadku cista lanckryjskiego, podobnie jak w przypadku wszystkich wypieków krasnoludzkich należy je trzymać [ po upieczeniu] w zamkniętym szczelnie pudełku. Inaczej już na drugi dzień przypomina skały z gór Ramptopów.

W oryginale jest 1/2 łyżki sody i 1/2 łyżki proszku do pieczenia, ale doświadczenie pokazało, ze dodanie obu spulchniaczy powoduje że ciasto ma proszkowy smak. Dlatego lepiej dać albo sodę albo proszek.

Zdecydowanie lepiej sprawdza się mąka razowa, ale z pszenna tez wychodzi.

Jeśli chodzi o pieczenie, trzeba sprawdzać patyczkiem, bo ciasto cały czas wygląda tak samo [ a jak już wygląda na upieczone to z całą pewnością jest spalone].

O NIANIACH I ICH PRACODAWCACH

2011-03-31T06:25:00.000-07:00

Temat niań chodził mi po głowie już od bardzo długiego czasu. Tyle tylko, że jakoś tak się nie zgrywało, a to nie miałam czasu, a to coś innego przykuło moją uwagę, tudzież poruszyło na tyle mocno, że znalazło odbicie we wpisie, a to zwyczajnie chwilowo zapomniałam, że chcę o nianiach napisać. Oczywiście nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło.
W międzyczasie zaszłam w ciążę - moje postrzeganie niani zmieniło się dość mocno; urodziłam Czupura - kolejna zmiana w temacie ja i niania.
Stykałam się z nianiami w różnych sytuacjach i na różnych poziomach. Moja koleżanka została nianią, poznałam nianię, którą do wykonywania tego zawodu zmusił los, obserwowałam nianie z balkonu na Bagnach I, obecnie obserwuję nianie będąc z Czupurem na spacerze, wreszcie - słuchałam o nianiach od innych niań, od znajomych niań poszukujących i o nianiach wg nich samych.
Odwleczony temat niań został wzbogacony w między czasie o jeszcze jedno zagadnienie. Ludzi, którzy nianiom prace dają. O tym jak sami siebie postrzegają i jak postrzegają ich nianie. Oto do czego doszłam w swoich obserwacjach.

NIANIA OGÓLNA CHARAKTERYSTYKA

Ogólnie rzecz biorąc można by nianie podzielić na dwie grupy:

doświadczone panie w średnim lub zaawansowanym już wieku, które swoje dzieci już odchowały, a często i odchowały wnuki, chcące dorobić do emerytury, bądź doczekać wieku emerytalnego
młode dziewczyny [ najczęściej studentki] które doświadczenie czerpią z TV, ewentualnie szybko postarały się o swój własny przychówek, ale doświadczenie dopiero zdobywają.

Tak jedna jak i druga grupa ma swoje zalety, ma i wady. Nie da rady jednoznacznie stwierdzić, że nianie z którejkolwiek z nich i tylko one są "de best". Starsza niania, to często spore doświadczenie, ale i tzw. niania niespodzianka [ nie wszystkie są na tyle szczere wobec siebie i swego pracodawcy, by przyznać się do jakiejś przewlekłej choroby]. Żwawa starsza Pani może nagle okazać się bardzo schorowaną staruszką, która mimo wszystko postanowiła zająć się naszym potomkiem. Jeden z moich znajomych po powrocie z pracy znalazł nianię martwą. Dostała ataku serca i zmarła w fotelu. Jeszcze inni, z niedowierzaniem odkrywali, krok po kroczku, że urocza starsza Pani, która zajmuje się ich Skarbem ma problem z alkoholem i nie tylko kuracyjnie piwkuje na spacerkach, ale i dość mocno opija pracodawców z tego, co akurat krył ich barek.
Z drugiej strony, młode nianie, choć pełne sił, często są zbyt leniwe, a i brak doświadczenia kłania się im w pas. Przekonane, że opieka nad dzieckiem to łatwa kasa [ w końcu na amerykańskich filmach tak właśnie to wygląda, a super niania pstryknie palcami i wszystko chodzi jak w zegarku] nie zamierzają zbytnio się wysilać. Sadzają malucha wśród zabawek i... baw się.
Oczywiście zdarzają się i nianie skarby. Wulkany energii, niezmierzone pokłady cierpliwości i miłości, które nie wiedzieć kiedy stają się pełnoprawnym członkiem rodziny. Niestety ten gatunek niani jest pod ścisłą ochroną tych, którym udało się je znaleźć.

NIANIA PRACUJĄCA

Bycie nianią to ciężki kawałek chleba. Oczywiście pod warunkiem, że chcemy być nianią z prawdziwego zdarzenia. To nie tylko kilometry każdego dnia podczas spaceru, ale i pełna gimnastyka w czasie zabawy tak w domu jak i na placu zabaw. To praca wyczerpująca tak fizycznie, jak i umysłowo [ przekonać niejadka żeby jadł, spacyfikować histeryka, uśpić nad aktywnego szkraba...itd.]. Na barkach niani spoczywa spory ładunek odpowiedzialności, za to, jakim człowiekiem będzie w przyszłości ten mały ludź - w końcu przebywa z nim najczęściej 8 h dziennie, 5 dni w tygodniu. I z tego zdać sobie sprawę trzeba.
Nie wiem, czy w Polsce można mówić o zawodowych nianiach. Ja zetknęłam się raczej z nianiami z przypadku i tu oczywiście pojawiają się, ale...
Przeciętna niania podczas spaceru załatwia bardzo dużo spraw... niezwiązanych z rozwojem swojego podopiecznego. A to zakupy do domu, bo potem może nie zdążyć, a to jakieś kwestie urzędowe, a to przyjęcie zamówień tudzież rozwiezienie towaru, jeśli jest przedstawicielką jakiejś firmy [ Amway, Avon, Oriflame...]. Na placu zabaw, jeśli już tam trafi też jest różnie. W przypadku gdy niania ma koleżanki nianie, które bywają na tym samym placu zabaw, to niestety, ale dziecko zająć się sobą musi samo. Niania najczęściej wymienia wszystkie zdobyte od poprzedniego spotkania informacje. A przekrój tematyczny - ogromny. Począwszy od tego co, gdzie w promocji, poprzez wydarzenia z ulubionych seriali, na życiu pracodawcy kończąc. Większość niań, choć w czasie rozmowy zarzekała się, że nie pali, na spacerze kopci niczym parowóz, no ale to już właściwie drobnostka. Trzepnięcie po rękach, klaps w pupę czy pospolite strzelenie w łeb, to najczęstsze sposoby karania malucha jakie zaobserwowałam. Rzadziej, choć także spotykane jest potrząsanie [ to głównie w przypadku mniejszych dzieci]. Jak niania uzyskuje spokój? Bardzo prosto. Daje słodycze. Czasem to batonik, czasem chrupki... skutkują zawsze, dzieciak z głowy.
Dwie najbardziej przerażające sytuacje jakie widziała z nianią w roli głównej i jedna jaką z nam z relacji osoby, która to widziała i przeżyła, to:

podczas spaceru dziecko zaczęło się dławic jakimś chrupkiem czy czymś takim, a niania - studentka szukała w książce co należy zrobić
zajęta rozmową niania nie zauważyła, że dwuletni szkrab wspiął się zbyt wysoko na drabinki. Oczywiście spadł, rozwalając sobie wargę i dość mocno uderzając głową o ziemię. W ramach kary dostał jeszcze niezłe lanie, bo teraz niania będzie się musiała tłumaczyć przed rodzicami
zalana w pestkę niania leżąca na podłodze, a przy niej radośnie i wesoło brykające dwa maluch [ 1,5 i 3 latka], bezkarnie robiące co chciały.

PRACODAWCA OGÓLNA CHARAKTERYSTYKA

Przyszli pracodawcy niani to fascynująca grupa społeczna. Niby inteligentni ludzie, którzy sami wiedzą, że opieka nad dzieckiem nie jest pracą lekką, albowiem w mniejszym lub większym stopniu tego doświadczyli, ale... No właśnie. Póki sami się dzieckiem zajmują jest to ciężka praca fizyczna, kiedy jednak ma się dziecięciem zająć niania... No za co jej tyle płacić? W końcu... tylko opiekuje się rozkosznym, nie sprawiającym kłopotów skarbem. I tak męczące spacery zamieniają się w ekscytujące eskapady, wielogodzinny wrzeszczący bachor to lekko marudzący aniołek, grymaszący, płaczliwy niejadek jest dzieckiem o wyrobionym już podniebieniu itd. Poza tym niania to osoba, która ma tyle wolnego czasu, że aż nie wypada, by nie zajmowała się w domu gotowaniem, sprzątaniem, prasowaniem... Niech zarobi na te 8 zł na godzinę. Oczywiście 8 -10 zł [ stawka obecnie obowiązująca w Krakowie] normą nie jest. Większość poszukujących niani stara się obniżyć stawkę maksymalnie jak się da. Najniższa z proponowanych, z jaką się zetknęłam to 5 zł za godzinę. I tylko jedno mnie w tym wszystkim zastanawia. Czy ludzie, którzy niani szukają nie zdają sobie sprawy z kilku oczywistości?

nic tak nie motywuje jak pieniądze. Niania która jest dobrze opłacana nie będzie szukać za naszymi plecami innej pracy, to po pierwsze, a po drugie będzie się starać, by jej nie stracić. 5 zł za godzinę ? To już lepiej na kasę do Tesco - mniejsza odpowiedzialność a kasa większa.
albo chcemy nianię, albo panią do sprzątania i gotowania. Combo jakiego najczęściej poszukują pracodawcy istnieje tylko w filmach. Taka niania - niania marzenie jeśli już nawet jest, to z całą pewnością nie za piątaka.
zanim zaproponujemy niani stawkę i wręczymy niekończącą się listę wymagań i obowiązków odpowiedzmy sobie na dwa pytania: czy to czego żądamy od niani względem naszego dziecka sami wykonujemy? czy na miejscu niani pracowałbym za taką kasę?

PRACODAWCA W OCZACH NIANI...

...to najczęściej brudas, fleja niedorozwinięta umysłowo istota niższa, którą da się na różne sposoby urobić. Oczywiście taka tajemna wiedza nie jest rozpowszechniana byle gdzie.
Swego czasu obserwując nianie z balkonu na Bagnach I dowiedziałam się wielu ciekawych rzeczy o mieszkańcach osiedla, pracodawcach niezwykle rozmownych niań.

pani X miała trzy wibratory [ niania sprawdziła], więc pewnie pan X był kiepski w łóżku [ niania wywnioskowała]
pani Y jest straszną suką, bo czepnęła się niani, jak ta pożyczyła sobie kilka jej ubrań bez pozwolenia [ no a jak ta niania miała spytać, skoro pani Y nie było w domu? Poza tym jak sama niania zaznaczyła pani Y i tak tych ubrań nie nosiła, bo się spasła w ciąży jak krowa]
Pani K to straszne skąpiradło, bo zaczęła zamykać swoje kosmetyki w szafce na kluczyk, tak jakby zbiedniała jeśli niania od czasu do czasu ich użyje
państwo N to śpią chyba na kasie, bo mają same markowe rzeczy, a na pensji niani to skąpią i rozliczają ją z każdej minuty
Państwo J jakby mogli to by spod siebie jedli, tak na wszystkim żyłują, a przecież wszyscy wiedzą, że mają kasy jak lodu
Pan Z to chyba straszny jebaka, bo ciągle się do niani uśmiecha [ w wiadomych zamiarach]

i tak dalej, i tak dalej...

NIANIA W OCZACH PRACODAWCY...

...to najczęściej żądna pieniędzy pijawka, która za niewielką i lekką pracę żąda kroci.Jakby tego było mało, ciągle chce podwyżek i ma pretensje, że ich nie dostaje. Szkoda tylko, że jeden z drugim zapomina o tym, że najczęściej to jedyne źródło utrzymania takiej niani i że gdy rodzice są na urlopie/ zwolnieniu lekarskim i niania nie pracuje to także... nie zarabia.

I to by było na tyle w kwestii niań i ich pracodawców.

CHLEBKI PITA

2011-03-30T13:15:00.000-07:00

POTRZEBUJESZ:

PRODUKTY:

· 25 DAG MĄKI PSZENNEJ

· 2,5 DAG DROŻDŻY

· 1 ŁYŻKA OLEJU

· SZCZYPTA SOLI

· 150 ML LETNIEJ WODY

SPRZĘT KUCHENNY:

· MISKA

· ŁYŻKA

· BLACHA DO PIECZENIA

CZAS:

· PRZYGOTOWANIE: OK. 5 -10 min.

· OCZEKIWANIE: OK. 1 h.

·         PIECZENIE: 6-8 min.

     DODATKOWO :

P    PAPIER DO PIECZENIA

LICZBA PORCJI: OK. 6 szt.

RODZAJ POTRAWY: placki / chlebki

KUCHNIA: arabska

ETAPY PRZYGOTOWANIA

ROZPUŚĆ DROŻDŻE W CIEPŁEJ WODZIE.

DODAJ POŁOWĘ MĄKI, OLEJ. POSÓL I DOKŁADNIE WYMIESZAJ, ŻEBY NIE BYŁO GRUDEK.

DODAJ POZOSTAŁĄ MAKE I WYRÓB CIASTO. JEST GOTOWE GDY ZUPEŁNIE NIE KLEI SIĘ DO RĄK.

PRZYKRYJ ŚCIERECZKĄ I ODSTAW DO WYROŚNIĘCIA [ MA PODWOIĆ SWOJĄ WIELKOŚĆ]

NA STOLNICY POSYPANEJ MĄKĄ UFORMUJ Z CIASTA WAŁEK. PODZIEL NA 6 KAWAŁKÓW. KAŻDY UKLEP, TAK BY BYŁ PŁASKIM KRĄŻKIEM.

BLACHĘ WYŁÓŻ PERGAMINEM. UŁÓŻ CHLEBKI, PRZYKRYJ I ZOSTAW NA 10 MIN. . PO UPŁYWIE CZASU ODWRÓĆ, PRZYKLEP I POZOSTAW NA KOLEJNE 20 MIN. PIECZ W 230 STOPNIACH OKOŁO 6-8 MIN.

AMERYKAŃSKA ZUPA KUKURYDZIANA

2011-03-26T13:51:00.000-07:00

POTRZEBUJESZ:

PRODUKTY:

· 1POSIEKANA CEBULA

· 1 POSIEKANY ZĄBEK CZOSNKU

· 2 DUŻE ZIEMNIAKI UGOTOWANE I POKROJONE W GRUBĄ KOSTKĘ

· 2 POSIEKANE SELERY NACIOWE

· 1 ZIELONA PAPRYKA POKROJONA W KRĄŻKI

· 2 ŁYŻKI OLEJU SŁONECZNIKOWEGO

· 2 ŁYŻKI MASŁA

· 600 ML BULIONU WARZYWNEGO [ ja użyłam takiego z kostki]

· 300 ML SZKLANKI ŚMIETANY 18%

· PUSZKA BIAŁEJ FASOLI

· PUSZKA KUKURYDZY

· 4 CZUBATE ŁYŻKI STARTEGO ŻÓŁTEGO SERA

· SÓL I PIEPRZ DO SMAKU

SPRZĘT KUCHENNY:

· BARDZO DUŻY GARNEK I MAŁY DO UGOTOWANIA ZIEMNIAKÓW

· DESKA

· NÓŻ

· DURSZLAK

· ŁYŻKA

CZAS:

· PRZYGOTOWANIE: OK. 20-30min.

· GOTOWANIE: 30 MIN.

RODZAJ POTRAWY: ZUPA

LICZBA PORCJI: 6

KUCHNIA: KUCHNIA AMERYKAŃSKA

ETAPY PRZYGOTOWANIA:

ZIEMNIAKI OBIERZ, UMYJ, POKRÓJ W KOSTKĘ I UGOTUJ

W GARNKU STOP MASŁO. DODAJ OLEJ.

CEBULĘ I CZOSNEK DROBNO POSIEKAJ, A NASTĘPNIE PODSMAŻ NA MAŚLE I OLEJU.

PAPRYKĘ POKRÓJ W KRĄŻKI [ CZTERY DOŁÓŻ DO DEKORACJI] I DODAJ DO CEBULI.

DROBNO POSIEKAJ SELER I WRZUĆ DO GARNKA Z CEBULĄ I PAPRYKĄ. WSZYSTKO PODSMAŻ PRZEZ CHWILKĘ.

WE WRZĄTKU ROZPUŚĆ KOSTKI BULIONOWE I DODAJ DO WARZYW. ZAGOTUJ.
NASTĘPNIE PRZYKRYJ I GOTUJ JESZCZE 10 MIN. OD CZASU DO CZASU MIESZAJĄC.

DODAJ ZIEMNIAKI, FASOLĘ I ŚMIETANĘ, DOPROWADŹ DO WRZENIA I GOTUJ KOLEJNE 10 MIN.

DODAJ KUKURYDZĘ, DOPRAW SOLĄ I PIEPRZEM I GOTUJ JESZCZE 5 MIN.

PODAWAJ POSYPANE STARTYM SEREM I UDEKOROWANE PAPRYKĄ ORAZ SELEREM

PIEROGI Z MIĘSEM Z ROSOŁU

2011-03-26T13:24:00.000-07:00

POTRZEBUJESZ:

PRODUKTY:

· MIĘSO Z ROSOŁU

· 1 CEBULA

· 1 JAJKO

· 35 DAG MĄKI PSZENNEJ

· 2 ŁYŻKI OLIWY

· OK. ½ SZKLANKI LETNIEJ WODY + WODA DO UGOTOWANIA PIEROGÓW

· SZCZYPTA SOLI

SPRZĘT KUCHENNY:

· 2 MISKI

· ŁYŻKA

· DESKA DO KROJENIA I NÓŻ

· PATELNIA

· GARNEK DO UGOTOWANIA PIEROGÓW

CZAS:

· PRZYGOTOWANIE: OK. 15-20 min.

· GOTOWANIE: OK. 20 min.

LICZBA PORCJI: 3

RODZAJ POTRAWY: pierogi

KUCHNIA: moje wariacje

ETAPY PRZYGOTOWANIA:

MIĘSO DROBNO POKRÓJ.

CEBULĘ DROBNO POSIEKAJ I PODSMAŻ NA ŁYŻCE OLIWY. DODAJ DO MIĘSA.

DO FARSZU DODAJ ŻÓŁTKO, SÓL I PIEPRZ DO SMAKU I WYMIESZAJ.

Z MĄKI, POZOSTAŁEJ OLIWY, BIAŁKA I WODY ZAGNIEĆ ELASTYCZNE CIASTO.

ODRYWAJ PORCJE CIASTA WIELKOŚCI ORZECHA WŁOSKIEGO, ROZPŁASZCZAJ W DŁONI, NA ŚRODEK NAKŁADAJ FARSZ I ZLEP BRZEGI.
GOTOWE PIEROGI WRZUCAJ NA OSOLONĄ WRZĄCA WODĘ. GOTUJ OKOŁO 1 MINUTY OD WYPŁYNIĘCIA NA POWIERZCHNIĘ.

NADZIEJA DLA POLSKIEJ SZKOŁY?

2011-03-21T06:17:00.000-07:00

Wśród wielu absurdów jakie dotknęły polskie szkolnictwo w ciągu ostatnich lat pojawiła się iskierka nadziei - dobry pomysł [ już nie tylko w teorii]- link znajdziecie w temacie wpisu, który mam nadzieję, nie tylko nie zostanie zmarnowany, ale i da początek właściwym zmianom. Jakim za moment.

Dla mniej zorientowanych oto lista największych moim zdaniem absurdów, jakie do tej pory ministerstwo chciało bądź już wprowadziło:

dzienniczki - pamiętniczki dla nauczyciela

Bezapelacyjnym hitem ostatnich miesięcy były dzienniczki- pamiętniczki dla nauczyciela. Pomysł genialny. W końcu wszyscy dowiedzą się kiedy nauczyciel pracuje, kiedy robi kupę, a kiedy zwyczajnie się opierdala. I tylko nie mogę zrozumieć świętego oburzenia co niektórych. Że niby przepracowani, że nie mają czasu, że to zwyczajna papierologia... Nauczycielom nie dogodzisz.
No przyznam szczerze, że widzę w tym pomyśle kilka braków. Podejrzewam, że gdyby ministerstwo ogłosiło konkurs, np. na najlepszy dzienniczek w kategorii fantastyki odzew byłby większy. Co prawda, ci którzy rzeczywiście coś w szkole robię i tak by w konkursie udziału nie wzięli, bo mają wystarczająco dużo innych niezbędnych dokumentów do wypełnienia, ale tacy kolekcjonerzy papierków i zaświadczeń...Ho ho ho... jeszcze by się mogło okazać, że niejeden Sapkowski tudzież Tolkien kryje się w w murach polskiej szkoły.

programy naprawcze czyli napraw się sam nauczycielu

Błogosławieństwa tego doświadczyłam na własnej skórze. Rewelacyjny pomysł. Naprawdę rzadko można znaleźć równie chore zarządzenie, przynoszące więcej szkody niż pożytku. Jak to wyglądało od strony praktycznej? Ano tak: po kiepsko napisanej maturze [ wiadomo- winny jedynie nauczyciel przedmiotu] przeanalizowano, w przypadku jakich standardów [ zagadnienia, teorie, pojęcia] maturzyści się nie popisali i te oto standardy miał nauczyciel "naprawiać". Z kim? Ano z uczniami, którzy mu jeszcze w szkole pozostali, słowem z niewinnymi duszyczkami, które maturę miały przed sobą. W jaki sposób? Robiąc testy i zadając dodatkowe prace, które uwzględniały felerne standardy. W efekcie miałam pięć razy więcej prac do sprawdzenia [ nie da się zrobić jednej pracy uwzględniającej wszystkie standardy, poza tym każdy nauczyciel wcześniej planuje ilość i rodzaj prac na każdy rok szkolny, więc te z programu naprawczego były bonusowe] , milion razy więcej papierologi [ trzeba to było ułożyć, napisać, wydrukować, przetestować, sprawdzić, opisać, przeliczyć, przeanalizować, omówić, uogólnić i zaraportować] w dodatku z uczniami, którzy na maturze i tak mieli w większości inne standardy. Jeśli dodać do tego, że cały ten absurd obowiązywał mnie co miesiąc, a wszystkie prace musiałam składować na wszelki wypadek, zaś program naprawczy w moim przypadku obejmował 7 klas, to obraz całości chyba już się rysuje. Po jednym roku "naprawiania" czułam się jak po 20 latach katorgi. Wisienką na torcie tego wszystkiego było jednak to, że akurat uczniowie moich klas zdali lepiej niż wynosiła średnia krajowa, a dupy dał zupełnie inny polonista.

Papież lekiem na całe zło

O kondycji bibliotek w Polsce już pisałam przy okazji polemiki z Tosterem. O kondycji biblioteki w mojej szkole także. Nie sądzę, by w wielu innych placówkach było bardziej różowo. Zmiany kanonu lektur wszystkim się czkawką odbiły i na ich niedobór cierpiała nie jedna biblioteka. Na szczęście wielki myśliciel Roman G. znalazł lek i na tą bolączkę. 22 dzieła Papieża Jana Pawła II. Bo właśnie taka publikacja była w bibliotece szkolnej niezbędna. Co tam braki "Króla Edypa" Sofoklesa, który zastąpił "Antygonę" czy " Jądra ciemności" będącego w kanonie lektur zamiast "Lorda Jima".
Już widzę te tłumy uczniów, których nie sposób było zmusić do przeczytania "Janka Muzykanta" jak się rzucają na dzieła teologiczno- filozoficzne. Jak pochłaniają rozważania Karola Wojtyły i prowadzą na przerwach długie intelektualne dysputy.

Czy aby na pewno jesteś upośledzony?

Chyba najciszej w mediach jest o tym właśnie pomyśle. Pewnie dlatego, że dotknie tylko niewielki odsetek. Bo dlaczegóż by nie zaoszczędzić i nie zamknąć szkół dla dzieci upośledzonych w stopniu lekkim? Już jakiś czas temu inne ministerstwo planując reformę zapomniało o DPS-ach. Droga została zatem, że się tak wyrażę przetarta. Poza tym niewdzięczni rodzice powinni być wdzięczni, że ich pociechy mają możliwość chodzenia do "normalnej szkoły" a samo ministerstwo wybrało tą oświeconą drogę radzenia sobie ze słabszą umysłowo częścią społeczeństwa, nie zaś poszło w stronę Starożytnej Sparty i kazało zwyczajnie zabić.
Ja nie mówię,że należy te dzieci wywieźć na bezludną wyspę, tudzież całkowicie odizolować, ale integracja jaką proponuje ministerstwo niewiele ma wspólnego z integracją. Ani nauczyciel z normalnej szkoły nie jest przygotowany do pracy z takim uczniem [ w końcu nie każdy ma skończoną oligofrenopedagogikę], ani taki uczeń nie będzie się czuł dobrze [ nigdy nie zabłyśnie, zawsze znajdzie się kilku mądralińskich, którzy go wyśmieją], że już o zdobywaniu wiedzy od nauczyciela do tego nieprzygotowanego nie wspomnę.

i jeszcze troszkę papierków

Właściwie nie wiem co napisać. Biorąc pod uwagę, że za czasów, gdy pracowałam w szkole wypełniałam dzienniki lekcyjne, dziennik kółka, dzienniki zespołów wyrównawczych, liczyłam frekwencję i średnie w swojej klasie, układałam testy, zasady pracy na lekcji, kontrakty wychowawcy i kontrakty nauczyciela przedmiotowego, kryteria oceniania dla każdego typu szkoły i każdej klasy, plany wynikowe, pisałam konspekty i scenariusze, tworzyłam dokumenty na posiedzeniach zespołu przedmiotowego, uczestniczyłam w tworzeniu dokumentów szkoły, pisałam programy uwzględniające jakieś durne ścieżki edukacyjne, prowadziłam kary rozwoju uczniów, by móc potem pokazać rodzicom, pisałam recenzje wszystkich prac, układałam testy do egzaminów poprawkowych, kryteria na egzamin poprawkowy, uczestniczyłam w tworzeniu szkolnej listy tematów maturalnych, pisałam opinie do wszelkich ośrodków pomocy rodzinie, opinie do poradni pedagogiczno-psychologicznej, uzasadnienia wystawienia oceny niedostatecznej, opinie klasy na rady pedagogiczne, tworzyłam dokumenty do teczki awansu zawodowego... Pewnie nawet nie zauważyłabym kiedy doszły do tego karty ucznia. W końcu tak niewiele papierologi było w moim życiu.

po cholerę nam oceny

No właśnie. Po jaką cholerę je wstawiać, skoro są nic nie warte? Hodujemy debili już od szkoły podstawowej i taka jest prawda. Powtarzanie klasy 1-3 w szkole podstawowej tylko za zgodą rodzica, ciężarne uczennice, które mają gwarancję zdawalności, nawet jeśli nic nie robią, testy po klasie szóstej, które nic nie znaczą, gimnazja, w których nie tylko kwitnie patologia - zabawa w "słoneczko" [ dzięki Eman za uświadomienie], ale i program nauczania niewiele wnosi, szkoły średnie obniżające ilość punktów pozwalających na dostanie się do nich, matura z oceną niedostateczną, studia z gwarancją zaliczenia każdego roku... A potem idziemy do lekarza i wściekamy się, że debil, kupujemy mieszkanie i nie ma ani jednej ściany prostej, idziemy do urzędu i jak sami się nie przygotowaliśmy to na pomoc nie ma co liczyć.
Dzięki mediom mamy do czynienia z rodzicem i uczniem prezentującymi postawy roszczeniowe: "Mam prawo...", "Należy mi się...", "To obowiązek szkoły..." . Jakoś nigdy nie słyszałam w mediach o obowiązkach ucznia i rodzice. A są takowe. Naprawdę. Nie mówię, że to wina jedynie mediów czy ministerstwa. Nauczyciele też mają tu swoje "zasługi". Tyle tylko, że posunięcia w stylu jak masz dwie oceny niedostateczne to i tak zdasz, sytuacji tej nie tylko nie poprawią, ale i ośmielę się prorokować - pogorszą.

połączmy klasy

Tego też doświadczyłam na własnej skórze. W ramach oszczędności ktoś tam na wysokim stołku wpadł na pomysł by połączyć klasy technikum mechanicznego i elektrycznego [ bo za mało było w nich uczniów i stały się nierentowne]. Na przedmioty ogólne mieli chodzić razem, na zawodowe osobno. Połączenia dokonano w ostatniej - maturalnej klasie. Do tego momentu jedną klasę uczyłam ja, druga inny polonista. W klasie czwartej okazało się, że część uczniów jest na etapie materiału obejmującego klasę czwartą, część zaś tkwi dopiero w pozytywizmie [ połowa klasy drugiej]. Żeby było jeszcze weselej były to dwie antagonistyczne klasy. Chcąc utrzymać wszystkich przy życiu jednych sadzałam po prawej stronie, drugich po lewej, a rząd środkowy stał pusty. Wychowawca też miał wesoło. Dwa osobne dzienniki [ a więc dwa razy więcej pracy], dwa osobne zebrania itd., a wszystko to za oszałamiający dodatek 34 zł [ wynagrodzenie za wychowawstwo]. I żeby nie było - nie jestem całkowicie przeciwna łączeniu klas, zwłaszcza gdy jedna liczy 8 osób a druga 20, ale... niech to będzie łączenie z głową, przemyślane, a nie w stylu "jakoś to będzie".

Wracając zatem do iskierki nadziei na jaką trafiłam.W całym cywilizowanym świecie istnieje coś takiego jak ocena placówki edukacyjnej. Rzetelna, wielowymiarowa, dająca rzeczywisty obraz jej skuteczności. W Polsce do tej pory klasyfikacja szkół, jeśli już się odbywała,, była mało obiektywna. Pod uwagę brano jedynie ilość uczestników i laureatów olimpiad oraz konkursów przedmiotowych na poszczególnych szczeblach. Dzięki takiej polityce, określona liczba konkretnych szkół zajmowała czołowe miejsca. Tyle tylko, że nikt nie patrzył na takie drobiazgi jak to, że przychodzący do niej uczniowie mieli średnią powyżej 5,0, chodzili na korepetycje ze wszystkiego co się da, a ich udział w lekcji ograniczał się do bytności cielesnej.To czy nauczyciel był z prawdziwego zdarzenia czy nie, nie grało już roli. Jednocześnie placówki, które przyjmowały uczniów słabych, nawet jeśli osiągnęły sukces [ uczniowie opuszczali jej mury ze znacznie większą wiedzą niż ta z jaką przybyli] nikt o tym nie wiedział, bo w rankingu szkół i tak były gdzieś na szarym końcu. Dlaczego? Nie miały olimpijczyków. Stąd właśnie moja radość, gdy przeczytałam o klasyfikacji z prawdziwego zdarzenia, szkół krakowski. Okazuje się, że można. Że głośne mówienie, iż istnieją szkoły marnujące uczniowski potencjał, ba wskazanie ich jest w tym kraju możliwe [ o dziwo bez analizy dzienniczków pamiętniczków!]. Cieniem na projekcie kładzie się jedynie to, że odwagi wystarczyło jedynie dla gimnazjów [ szkoły średnie choć zbadane, a wyniki udostępniono, nie są już w sposób jasny i czytelny sklasyfikowane]. Nie tracę jednak nadziei. Pomalutku, małymi kroczkami i może kiedyś, w tym kraju...

zostanie zlikwidowana karta nauczyciela
droga awansu zawodowego nie będzie się kończyć gdy masz 35 lat
pensje zostaną zróżnicowane, w zależności od osiągnięć nauczyciela
po korytarzach przestaną chodzić święte, nietykalne krowy, czytaj znajomi Pana/Pani dyrektor lub chronieni przez Związki Zawodowe
stanowiska pracy nie będą dziedziczne, a przy przyjęciu będą decydować kwalifikacje nie, koligacje
nauczyciele w ciągu całej pracy zawodowej będą kilkakrotnie poddawani testom kompetencji, by nie tylko sprawdzić ich rzeczywistą wiedzę, ale i zmotywować do jej ciągłego poszerzania
skończą się specjaliści we wszystkich przedmiotach [ nauczyciele, którzy co dwa lata robią kolejną podyplomówkę, wiedzy z niej wynosząc niewiele, ale zdobywając papierek pozwalający uczyć kolejnego przedmiotu]
będą normalne zasady dotyczace zwalniania pracownika, nie jak obecnie [ trzymanie na wpół martwych belfrów, bo nie chcą iść na emeryturę]
wprowadzone zostaną bony edukacyjne
ocena niedostateczna będzie oceną niedostateczną, a nie farsą
księża prowadzący zajęcia z religii będą tak samo odpowiadać jak nauczyciele, a nie funkcjonować na terenie placówki niczym nietykalni tudzież krowy w Indiach
rodzice,uczniowie i nauczyciele zrozumieją, że nie każdy musi mieć maturę, potrzebni są też hydraulicy, spawacze, fryzjerzy
szkoły będą współpracować z zakładami pracy i otwierać klasy o profilach rzeczywiście poszukiwanych na rynku pracy
za rażące wykroczenia w stosunku do statutu szkoły będzie można usunąć ucznia [ rzeczywiście nie tylko w teorii]
skończy się farsa związana z wszelkimi wewnętrznymi egzaminami, kiedy to dyrektor w cztery oczy mówi ci, że wszyscy muszą zdać, bo...
program nauczania zostanie zmodernizowany i dostosowany do rzeczywistych możliwości uczniów [ z uwzględnieniem ich poziomu emocjonalnego]
zostanie wprowadzone wychowanie seksualne, a nie jego parodia w postaci wychowania do życia w rodzinie...

dobra kończę, bo mogłabym tak jeszcze kilka stron.

DŻEMOWE DIABEŁKI [JAMMY DEVILS]- wg Maisie Nobbs

2011-03-20T11:52:00.000-07:00

"Różne garnki i kotły bulgotały na długim żelaznym piecu. Niania skinęła na nie głową.
- A co dostaną inni?
-Baranina i kopytka, z sosem.
-Aha. Dobre, uczciwe jedzenie- uznała niania, oceniając wielkie kawały mięsa polanego smalcem.
- Planowałam dżemowe diabełki na deser, ale to paskudztwo zajęło mi tyle czasu, że nawet nie zaczęłam."
"MASKARADA" T. PRATCHETT

Dziś coś z Ankh-Morpork. Przepis jest autorstwa Mrs Maisie Nobbs. Tak, tak... Nobby Nobbs ma matkę. Ba, nie byle jaką. Autorkę kilku przepisów, które stały się wizytówką miasta. Oddajmy jednak głos niani Ogg, która w swojej książce kucharskiej pisze tak:

"Dżemowe diabełki są kolejnym wkładem pani Maisie Nobbs w kuchnię Ankh- Morpork. Przysmak- gorący, słodki i tani. Doskonały jako przekąska w czasie nocnej służby."
"KSIĄŻKA KUCHARSKA NIANI OGG" T. PRATCHETT

POTRZEBUJESZ:

PRODUKTY:

· 100 G MASŁA

· 75 G CUKRU PUDRU

· 1 ROZTRZEPANE JAJKO

· 200G MĄKI

· 3-4 CZUBATE ŁYŻKI DŻEMU [ ja użyłam powideł śliwkowych]

SPRZĘT KUCHENNY:

· MISKA

· ŁYŻKA i WIDELEC

· FOREMKI DO BABECZEK

CZAS:

· PRZYGOTOWANIE: OK. 10-15 min.

· PIECZENIE: 20-30 min.

LICZBA PORCJI: 15 sztuk

RODZAJ POTRAWY: ciasteczka

KUCHNIA: kulinarno-literackie podróże

ETAPY PRZYGOTOWANIA:

MASŁO I CUKIER UCIERAMY NA KREM. DODAJEMY JAJKO, PONOWNIE UCIERAMY. STOPNIOWO DODAJEMY MĄKĘ, NIE PRZERYWAJĄC UCIERANIA.

DODAJEMY DŻEM I MIESZAMY TAK, BY STWORZYŁ ON NA CIEŚCIE "FALE".

PORCJE CIASTA NAKŁADAMY ALBO DO FOREMEK ALBO BEZPOŚREDNIO NA NATŁUSZCZONĄ BLACHĘ. NA KAŻDEJ PORCJI ROBIMY KLEKS Z DŻEMU.

PIECZEMY W NAGRZANYM DO 180 STOPNI PIEKARNIKU 25-30 MIN.

MOJE SPOSTRZEŻENIA:

Ciastka robi się niesamowicie szybko, są więc doskonałe, gdy pojawiają się niespodziewani goście. Pani Nobbs nie określiła jaki dżem powinien być zastosowany, ja doszłam do wniosku, że właściwie każdy- ciastka za każdym razem, na swój sposób, będą inne. Spokojnie można dodać cukier waniliowy, albo wanilię [ zakładam, że w przypadku oryginalnego przepisu byłaby to zbyt duża ekstrawagancja - nie zapominajmy kto jest autorem]. Piekłam ciastka - jak widać na zdjęciach- w papierowych foremkach na muffiny. szybko, wygodnie i nie ma dodatkowego zmywania.

Zgodnie z tym co napisała Niania Ogg - ciastka są naprawdę bardzo, bardzo słodkie, ale chyba nie warto zmieniać proporcji.

KREM CZEKOLADOWY

2011-03-18T11:27:00.000-07:00

POTRZEBUJESZ:

PRODUKTY:

· TABLICZKA GORZKIEJ CZEKOLADY

· 3 CZUBATE ŁYŻKI MASŁA

· 1 CZUBATA ŁYŻECZKA ŻELATYNY

· ¼ SZKLANKI GORĄCEJ WODY [ szklanka o pojemności 250 ml]

· 2 JAJKA

· ½ SZKLANKI CUKRU [ szklanka o pojemności 250 ml]

· 180 ML ŚMIETANY [ sprawdza się właściwie każda, im więcej procentowa tym więcej kalorii]

SPRZĘT KUCHENNY:

· RONDELEK

· ŁYŻKA

· MISECZKA

· MIKSER LUB TRZEPACZKA

CZAS:

· PRZYGOTOWANIE: ok. 20min

· CHŁODZENIE: 2-3 h

LICZBA PORCJI: 6

RODZAJ POTRAWY: krem/deser

KUCHNIA: moje wariacje

ETAPY PRZYGOTOWANIA:

CZEKOLADĘ POŁAM NA KAWAŁKI. ROZPUŚĆ WRAZ Z MASŁEM. CZĘSTO MIESZAJ BY SIĘ NIE PRZYPALIŁO.

ROZPUŚĆ ŻELATYNĘ, DODAJ DO ROZPUSZCZONEJ CZEKOLADY I WYMIESZAJ.

ROZBIJ JAJKA. ODDZIEL ŻÓŁTKA OD BIAŁEK. ŻÓŁTKA DODAJ DO MASY CZEKOLADOWEJ I PONOWNIE WYMIESZAJ.

BIAŁKA Z CUKREM UBIJ NA SZTYWNĄ PIANĘ. DODAJ DO MASY CZEKOLADOWEJ, STARANNIE WYMIESZAJ.

ŚMIETANĘ UBIJ. DODAJ DO MASY CZEKOLADOWEJ. WYMIESZAJ.
GOTOWY KREM PRZELEJ DO PUCHARKÓW/KOKILEK I WSTAW DO LODÓWKI NA MIN. 2 H

TORTILLE

2011-03-15T13:14:00.000-07:00

POTRZEBUJESZ:

PRODUKTY:

· 20 DAG MĄKI PSZENNEJ

· 20 DAG MĄKI KUKURYDZIANEJ

· 3 ŁYŻKI STOPIONEGO MASŁA

· OK. 1 SZKLANKI LETNIEJ WODY

· SZCZYPTA SOLI

SPRZĘT KUCHENNY:

· MISKA

· ŁYŻKA

· PATELNIA

CZAS:

· PRZYGOTOWANIE: OK. 5 min.

· OCZEKIWANIE: OK. 15 min.

· SMAŻENIE: OK. 15-20 min.

LICZBA PORCJI: OK. 16 szt.

RODZAJ POTRAWY: placki

KUCHNIA: meksykańska

ETAPY PRZYGOTOWANIA:

STOP MASŁO. LEKKO PRZESTUDŹ.

ZE WSZYSTKICH SKŁADNIKÓW ZAGNIEĆ CIASTO

CIASTO POWINNO BYĆ BARDZO ELASTYCZNE.

POZOSTAW JE NA 15 MIN.

NASTĘPNIE PODZIEL NA 16 CZĘŚCI. KAŻDĄ ROZWAŁKUJ NA CIENKI PLACEK I SMAŻ Z OBU STRON NA SUCHEJ PATELNI.

BEZPIECZNE ORKI CZYLI ROŚNIE MAŁY MARINS

2011-03-15T07:44:00.000-07:00

W teorii założyliśmy z Emanem, że Czupur sam sobie wybierze hobby. Jeśli zdecyduje się na figurki - dobrze. Jeśli nie - jeszcze lepiej, więcej modeli dla nas. Zdecydowanie dalecy byliśmy od tego, by od pierwszych chwil życia Czupura indoktrynować go w kierunku Czterdziestki [ a znamy takie rodziny, gdzie hobby mamusi czy też tatusia ma przejść na potomka, choćby nie wiem co.]. I tak Czupur rósł sobie pod czujnym okiem Pana Królika. Tyle tylko, że jak się ma wujka Soklesa, który prorokował, że Czupur urodzi się w termosce, z zieloną skórą, wujka Vladda, który tłumaczy jak być tytanem, jakie dźwięki wydaje Wielki Tyran i czym jest kompania śmierci, wujka Marcina z tysiącami historii o gwardii i wujka Inqiego, który wykorzystując umiejętności inkwizycji uczy cię chodzić, to ciężko pomyśleć o jakimś innym hobby. Do tego w gablotkach stoją figurki taty i kuszą, a dostać się nie ma jak, bo zamknięte na klucz...Jak by tego wszystkiego było mało, ostatnio Czupur poznał wujka Archona, który dzielnie bronił się przed czupurowym urokiem.

Kiedy więc w niedzielny poranek pojawiła się okazja, Czupur nie zastanawiał się ani minutki. Co prawda tato Bladziami gra od czasu epoki kamienia łupanego, ale to Czupur pobierał intensywne nauki od wujka Vladda, więc chcąc nie chcąc Eman musiał wysłuchac długiego wykładu co i jak. Oczywiście w czupurowym.

Mama zaś, choć dawniej myślała, że dobrze by było, gdyby Czupur jeśli już, to grał Orkami, to poszła po rozum do głowy i cieszy się, że to jednak Marines kręcą Czupura a jej własne Orki są bezpieczne.

NAKRAPIANY PTASZEK [SPICY SPOTTED DICK]

2011-03-15T01:50:00.000-07:00

"- I nie podoba mi się, że dają potrawą takie dziwaczne nazwy, a ludzie nie wiedzą, co jedzą - ciągnęła babcia; postanowiła w pełni omówić wady międzynarodowej kuchni. - Lubię dania, gdzie od razu wiadomo, czym są. Na przykład... no... bulgot i pisk, albo...
- Nakrapiany ptaszek - rzuciła z roztargnieniem niania. Z niecierpliwością obserwowała postępy w smażeniu naleśników.
- No właśnie. Przyzwoite, uczciwe jedzenie."
"WYPRAWA CZAROWNIC" T. PRATCHETT

POTRZEBUJESZ:

PRODUKTY:

· 90 G BUŁKI TARTEJ

· 90 G MĄKI SAMO ROSNĄCEJ

· 90 G SMALCU/MARGARYNY/MASŁA

· 60 G CUKRU PUDRU

· 180 G RODZYNEK KORYNTEK

· 1 CZUBATA ŁYŻECZKA GAŁKI MUSZKATOŁOWEJ

· 1 CZUBATA ŁYŻECZKA CYNAMONU

· 4-5 ŁYŻEK MLEKA

· MĄKA DO POSYPANIA STOLNICY

· BITA SMIETANA DO PRZYBRANIA

MĄKA SAMO ROSNĄCA:

JAK ZROBIĆ MĄKĘ SAMO ROSNĄCĄ - PRZEPIS ZNALEZIONY NA JEDNEJ Z ANGIELSKICH STRON.

FILIŻANKĘ MĄKI PSZENNEJ MIESZAMY Z 1 1/4 ŁYŻECZKI PROSZKU DO PIECZENIA LUB SODY I SZCZYPTĄ SOLI

WARTO PRZYGOTOWAĆ SOBIE ZAPAS TAKIEJ MĄKI, BOWIEM W KSIĄŻCE NIANI OGG JEST DOŚĆ POWSZECHNA W UŻYCIU.

SPRZĘT KUCHENNY:

· DUŻY GARNEK

· KRATKA DO STUDZENIA CIASTA

· ŁYŻKA

· MISECZKA

DODATKOWO:

· PAPIER DO PIECZENIA

· FOLIA ALUMINIOWA

CZAS:

· PRZYGOTOWANIE: ok. 15 min

· GOTOWANIE: 1,5-2 h

LICZBA PORCJI: 4

RODZAJ POTRAWY: ciasto/deser na ciepło

KUCHNIA: kulinarno-literackie podróze

ETAPY PRZYGOTOWANIA:

ZE WSZYSTKICH SKŁADNIKÓW, PRÓCZ MLEKA, ZAGNIEĆ CIASTO.

MLEKO DODAWAĆ STOPNIOWO, TYLKO TYLE, BY BYŁO TO MOŻLIWE.

NA POSYPANEJ MĄKĄ STOLNICY ROLOWAĆ CIASTO TAK, BY POWSTAŁ WAŁECZEK.

JA DZIELĘ CIASTO NA KILKA CZĘŚCI I PIEKĘ MNIEJSZE PTASZKI - TAKIE, BY DLA KAŻDEJ OSOBY BYŁ OSOBNO. WYGODNIEJ PÓŹNIEJ ODWINĄĆ Z PAPIERU I FOLII.

KAŻDY WAŁECZEK OWIŃ PAPIEREM DO PIECZENIA - NIEZBYT CIASNO BO, PTASZEK UROŚNIE, A NASTĘPNIE OWIŃ W FOLĘ ALUMINIOWĄ, TYM RAZEM STARANNIE ZAKRĘCAJĄC/ZAGINAJĄC BRZEGI.

W DUŻYM GARNKU ZAGOTUJ WODĘ. NA SICIE LUB KRATCE - TAKIEJ JAKIEJ UŻYWA SIĘ DO STUDZENIA CIAST UŁÓŻ PTASZKA/PTASZKI I PIECZ 1,5H-2 H PILNUJĄC BY W GARNKU NIE ZABRAKŁO WODY.

JEŚLI PIECZECIE JEDNEGO PTASZKA LEPIEJ POCZEKAĆ 2 H. JEŚLI KILKA MAŁYCH 1,5 H W ZUPEŁNOŚCI WYSTARCZY.

PODAWAJ ZARAZ PO UPIECZENIU. MOŻESZ UDEKOROWAĆ BITĄ ŚMIETANĄ LUB KREMEM.

MOJE SPOSTRZEŻENIA I RADY:
Niestety mój Nakrapiany Ptaszek w czasie przenoszenia na półmisek uległ małemu wypadkowi. No tak to z "ptaszkami" bywa, że są delikatne. Byle pierdoła i już leżą.
Niemniej smakował doskonale.
To co do tej pory zauważyłam, to to, że o ile przepis jest autorstwa niani Ogg jest doskonały [ poza koszmarnymi ilościami gałki muszkatołowej, choć nie w tym przepisie]. Z innym już różnie bywa.
Nakrapianego Ptaszka robi się niezmiernie szybko, gorzej z gotowaniem. Ja asekuracyjnie trzymałam go na parze 2 h i wyszedł doskonały. Myślę, że jeśli ktoś dysponuje parowarem spokojnie może skrócić czas do 1,5 h. Oczywiście by oddać ducha "Książki kucharskiej" Niani trzeba się przy formowaniu ptaszka i układaniu kremu wykazać odrobiną artystycznej duszy. Warto mieć pod ręką model, by nie zapomnieć o jakimś drobiazgu ;-).
A tak na poważnie - myślę, że o wiele łatwiej będzie podzielić ciasto na cztery części i uformować mniejsze ptaszki - łatwiej je będzie później podawać, bo odwijanie tak delikatnego ciasta z tylu warstw papieru i folii jest dość trudne i może skończyć się wypadkiem jak u mnie.
Sam ptaszek jest rewelacyjny w smaku i może zaspokoić :-P potrzebę zarówno kobiety jak i faceta na [ ze się tak wyrażę] odrobinę słodyczy w ustach

SPAGHETTI NIGELLI [lekko zmodyfikowane]

2011-03-12T13:04:00.000-08:00

POTRZEBUJESZ:

PRODUKTY:

· MAKARON SPAGHETTI NA 3 PORCJE

· 1 PĘCZEK NATKI PIETRUSZKI

· 1 CYTRYNĘ

· 10-15 DAG PIECZAREK

· 10-15 DAG ŻÓŁTEGO SERA

· 1 CZUBATA ŁYŻKA SUSZONEGO TYMIANKU

· OK. 20 ML OLIWY Z OLIWEK

SPRZĘT KUCHENNY:

· DESKA DO KROJENIA I NÓŻ

· GARNEK DO UGOTOWANIA MAKARONU

· ŁYŻKA DO MIESZANIA

· TARKA

· MISECZKA

CZAS:

· PRZYGOTOWANIE: OK. 10 min.

· GOTOWANIE: OK. 12 min.

LICZBA PORCJI: 3

RODZAJ POTRAWY: spaghetti

KUCHNIA: włoska

ETAPY PRZYGOTOWANIA

UGOTUJ MAKARON ZGODNIE Z INSTRUKCJĄ NA OPAKOWANIU

UMYJ, OBIERZ I POKRÓJ W PLASTERKI PIECZARKI.

PIETRUSZKĘ W MIARĘ DROBNO POKRÓJ I WRAZ Z TYMIANKIEM DODAJ DO PIECZAREK.

NA TARCE O DROBNYCH OCZKACH ZETRZYJ SKÓRKĘ Z CYTRYNY I ŻÓŁTY SER.

Z CYTRYNY WYCIŚNIJ SOK.

SOK, SER I SKÓRKĘ DODAJ DO PIECZAREK. STARANNIE WYMIESZAJ.

UGOTOWANY MAKARON WYJMIJ Z WODY, DODAJ OLIWĘ I WYMIESZAJ.

POŁĄCZ Z PIECZARKAMI.

POZOSTAW NA 2 MINUTY. PODAWAJ.

POLEMIZUJĄC Z TOSTEREM O LITERATURZE cz. II - BIBLIOTEKI

2011-03-11T00:39:00.000-08:00

BIBLIOTEKI:

Właściwie za całą argumentację powinny wystarczyć następujące przykłady:

PRZYKŁAD PIERWSZY:

Z białogardzką biblioteką publiczną jestem dość mocno emocjonalnie związana. Kiedy zatem przyjeżdżam do rodziców staram się zawsze zajrzeć, choć na minutkę. Jakież było moje zdziwienie w grudniu, kiedy okazało się, że biblioteka została przeniesiona do innego budynku. Nic myślę sobie, rozwija się, ma coraz więcej książek [ sama swego czasu zaniosłam tam kilka wypchanych po brzegi toreb podróżnych], to i lokal większy... a nie. Nie większy, tylko mniejszy. I to sporo mniejszy. Teraz jest "kameralnie" czyli gnieżdżą się dziewczyny, dokonując cudów, by jak najwięcej książek zmieścić na tych... przestrzeniach, bo reszta pójdzie do likwidacji. Książki mam oczywiście na myśli nie pracownice, choć pewnie jak książek nie będzie to i pracownice polecą. Ba, książki, które przynoszą mieszkańcy, by bibliotekę wspomóc, też nie są wciągane na listę, a wystawiane w kartonie i każdy, że się tak wyrażę potrzebujący może je sobie zabrać [ taka polityka władz biblioteki].Jak to się ma do "mocnej sieci bibliotek publicznych" pisać nie będę. Tylko tak sobie myślę, jako laik oczywiście, że chyba nie tędy droga do rozwoju tego przybytku.

PRZYKŁAD DRUGI:

Jeszcze będąc na studiach [ później doświadczyłam tego i w Krakowie], postanowiłam zapisać się do biblioteki miejskiej w Słupsku. Bodźcem była chęć przeczytania konkretnej książki, której akurat uczelniana biblioteka nie posiadała. Wsiadłam w autobus, pojechałam we właściwe miejsce, odstałam swoje w kolejce do Pani Bibliotekarki i radośnie oznajmiłam - kiedy przyszła moje kolej- że chciałaby się zapisać. Pani poprosiła o dowód, sprawdziła, że nie mam stałego meldunku w Słupsku i stwierdziła, że w takim razie muszę zapłacić kaucję. Ok myślę sobie. Biblioteka musi się jakoś zabezpieczać przed książkowymi kradziejami - luz. Zapłacę. Pani podała kwotę - do dziś pamiętam - 100 zł. Pewnie gdyby było tam jakieś krzesło pod ręką to bym usiadła, bo z wrażenia nogi mi się ugięły. W ówczesnym czasie za stancję płaciłam 170 zł miesięcznie, a książka, którą chciałam wypożyczyć, w księgarni, nowiutka i lśniąca kosztowała 24,80. Grzecznie podziękowałam i wyszłam nie zapisawszy się. Pomijam już absurd kwoty jaką ode mnie zażądano, ale zwyczajnie nawet tyle nie miałam w portfelu. Żeby było zabawniej, w holu przed głównym wyjściem stały kosze z książkami, które biblioteka wyprzedawała. Koszt każdej pozycji - 0,50 zł. Mając chęć jednak coś poczytać, a nie dysponując ani funduszami na zakup w księgarni, ani tym bardziej na zapisanie się do biblioteki, ruszyłam ku koszom. W jednym z nich znalazłam książkę, którą chciałam wypożyczyć. Zapłaciłam 0,50 zł i ruszyłam do domu.

PRZYKŁAD TRZECI:

Biblioteka w szkole, w której pracowałam przejęła zasoby innej, likwidowanej biblioteki. Jakież było moje zdziwienie, kiedy okazało się, że zamiast wciągnąć uzyskane pozycje na listę posiadanych przez bibliotekę książek [ nota bene największą bolączką biblioteki za czasów gdy tam pracowałam był brak książek z zagadnień humanistycznych i nowo wprowadzonych lektur] wszystkie przejęte publikacje zostały wystawione na sprzedaż. Cena książki to były jakieś śmieszne pieniądze - 1 czy 1,5 zł. już nie pamiętam. Nie byłabym sobą, gdybym nie zapytała dlaczego taka polityka. Tu płaczą, że nie ma pieniędzy na potrzebne książki, a tu, jak te książki dostają to zamiast zachować dla siebie, wystawiają na sprzedaż. Okazało się, że są jakieś tam przepisy prawne, które nie pozwalają wciągnąć książek na listę [ nie znam się na tym, więc nie będę dokładnie wyjaśniać]. Suma summarum zakupiłam wtedy ponad 200 pozycji, w tym biograficzne perełki, cały cykl wierszy współczesnych poetów, poetykę...Nie zanosiłam ich do domu, bo się nie opłacało. Przez kolejne lata pożyczałam je własnym uczniom, którzy chcąc się przygotować do matury potrzebowali tychże właśnie publikacji, a biblioteka... nie posiadała.

Ja wiem, że w dobie internetu biblioteka wydaje się przeżytkiem i pewnie stąd taka właśnie ogólnie przyjęta polityka, czy słuszna jednak, to pozostaje dyskusyjne. W końcu co szelest przewracanej kartki, to szelest przewracanej kartki, a zapach takiej książki jest nie do zstąpienia. jeśli dodać do tego, że z nowym VAT-em książka staje się towarem już nie tylko luksusowym, ale nawet super luksusowym, to sens istnienia bibliotek wydawać by się mogło jest uzasadniony.
Ja pewnie nie dożyję czasów gdy w Polsce będą takie biblioteki [ początki do złudzenia przypominają polską rzeczywistość, niestety koniec filmu już nie], mam jednak nadzieję, że Czupur żyć będzie w czasach, gdy biblioteki w ogóle istnieć będą.

.

ZUPKA WARZYWNA Z BRUKSELKĄ - kuchnia Czupura

2011-03-10T01:03:00.000-08:00

POTRZEBUJESZ:

PRODUKTY:

· 4 BRUKSELKI

· 1 ŚREDNIA MARCHEWKA

· 1 ŚREDNIA PIETRUSZKA

· 2 LISTKI PORA [ bardzo małe]

· 1PŁASKA ŁYŻKA STOŁOWA KLEIKU RYŻOWEGO

· OK. 100 ML WODY

SPRZĘT KUCHENNY:

· DESKA DO KROJENIA I NÓŻ

· GARNEK

· ŁYŻKA DO MIESZANIA

· BLENDER

CZAS:

· PRZYGOTOWANIE: OK. 10 min.

· GOTOWANIE: OK. 20 min.

LICZBA PORCJI: 2

RODZAJ POTRAWY: porcja obiadowa [ZUPA] po 6 miesiącu życia

KUCHNIA: dziecięca

ETAPY PRZYGOTOWANIA:

WARZYWA UMYJ, OBIERZ I POKRÓJ.
UGOTUJ DO MIĘKKOŚCI.
ZMIKSUJ NA GŁADKĄ MASĘ.

SPAGHETTI CARBONARA

2011-03-08T13:02:00.000-08:00

POTRZEBUJESZ:

PRODUKTY:

· MAKARON SPAGHETTI NA 3 PORCJE

· 10 DAG BOCZKU

· 1 SZKLANKA ŚMIETANY

· 1 JAJKO

· 10-15 DAG ŻÓŁTEGO SERA

SPRZĘT KUCHENNY:

· DESKA DO KROJENIA I NÓŻ

· GARNEK DO UGOTOWANIA MAKARONU

· ŁYŻKA DO MIESZANIA

· PATELNIA

· TARKA

· MISECZKA

DODATKOWO:

PAPIEROWY RĘCZNIK

CZAS:

· PRZYGOTOWANIE: OK. 10 min.

· GOTOWANIE: OK. 12 min.

· SMAŻENIE: OK. 10 min.

LICZBA PORCJI: 3

RODZAJ POTRAWY: spaghetti

KUCHNIA: włoska

ETAPY PRZYGOTOWANIA:

BOCZEK POKRÓJ NA CIENKIE PLASTRY I USMAŻ NA CHRUPKO. UŁÓŻ NA PAPIEROWYM RĘCZNIKU DO ODSĄCZENIA Z TŁUSZCZU.

UGOTUJ MAKARON ZGODNIE Z INSTRUKCJĄ NA OPAKOWANIU.

ROZTRZEP JAJKO, DODAJ DO ŚMIETANY I DOKŁADNIE WYMIESZAJ.

SER ZETRZYJ NA TARCE O DUŻYCH OCZKACH. POŁĄCZ Z MASĄ ŚMIETANOWO-JAJECZNĄ.

UGOTOWANY MAKARON PRZEŁÓŻ NA CIEPŁĄ PATELNIĘ, NA KTÓREJ SMAŻYŁEŚ BOCZEK.

POLEJ ŚMIETANOWO-SEROWYM SOSEM I DOKŁADNIE WYMIESZAJ.

PRZEŁÓŻ NA TALERZE, UDEKORUJ USMAŻONYM BOCZKIEM.

DOMOWE NACHOS

2011-03-05T13:34:00.000-08:00

POTRZEBUJESZ:

PRODUKTY:

· ZESCHNIĘTE TORTILLE

· OLIWA Z OLIWEK

SPRZĘT KUCHENNY:

· NOŻYCZKI

· BLACHA DO PIECZENIA

CZAS:

· PRZYGOTOWANIE: OK. 5 min.

· PIECZENIE: OK. 15 min.

RODZAJ POTRAWY: przekąska imprezowo - telewizyjna

KUCHNIA: meksykańska

ETAPY PRZYGOTOWANIA:

BLACHĘ WYSMARUJ OLIWĄ. TORTILLE POTNIJ NA KAWAŁKI, ROZŁÓŻ NA BLASZE I PIECZ W TEMP. 200 STOPNI, AŻ STANĄ SIĘ CHRUPKIE.

UWAŻAJ - ŁATWO SIĘ PRZYPALAJĄ.

MOŻESZ POSYPAĆ JE PAPRYKĄ W PROSZKU LUB STARTYM ŻÓŁTYM SEREM - OTRZYMASZ SMAKOWE